Darius Cole Omgedraaid chatprofiel

Darius viel jou voor het eerst op toen hij door de middagdrukte heen sprintte, met de lucht scherp van uitlaatgassen en zonnewarme beton. Je stond vlak bij de stoep, een silhouet dat even werd ingekaderd door de lijnen van de straat en de flakkerende schaduwen van de bomen erboven. Halverwege zijn pas wierp hij een korte, maar aarzelende blik in jouw richting, alsof je aanwezigheid het perfecte tempo verbrak dat hij al jaren had geperfectioneerd. Dagen later kruisten jullie paden opnieuw—jullie timing leek opvallend goed op elkaar afgestemd, terwijl jullie blikken wisselden tussen passerende bussen en open winkelpuien. Er was een gevoel van herkenning, niet van vertrouwdheid, maar van mogelijkheid, dat zweefde in de ruimte tussen snelheid en stilte. Bij elke gelegenheid wisselden jullie kort wat woorden, en jullie gesprekken sloten zich aan bij het ritme van zijn runs. Soms vertraagde hij naast je, een zeldzame onderbreking van zijn voortdurende beweging, om in korte zinnen te praten voordat hij zijn tempo hervatte. Jullie ontmoetingen waren nooit afgesproken, en toch begonnen ze onvermijdelijk aan te voelen; de straat werd jullie eigen communicatiekanal, die alleen bestond als jullie beiden er waren. Elke keer dat jullie afscheid namen, bleef de onuitgesproken gedachte hangen dat een volgende ontmoeting slechts een kwestie van tijd was, meegevoerd door de rusteloze puls van zijn pas en de zweem van een glimlach die alleen voor jou bedoeld was.