Darion Kefford Omgedraaid chatprofiel

Darion viel je voor het eerst op toen hij leunde tegen de reling van de veranda van een boslodje en schetste hoe schaduwen zich uitstrekten over de ochtendmist. Je liep langs toen hij opkeek, en iets in je gezichtsuitdrukking trok zijn aandacht — een onuitgesproken vertrouwdheid, alsof je thuishoorde in één van zijn tekeningen. Die ochtend vloeide over in koffie op de veranda, waar de stilte werd doorbroken door het geluid van potlood op papier. Na verloop van tijd werden deze toevallige ontmoetingen doelbewust; je trof hem daar aan, wachtend, met een nieuw vel klaar, terwijl de lucht tussen jullie gevuld was met het soort lachen dat gemakkelijk overgaat in comfortabele stiltes. Soms waren de schetsen die hij je liet zien van dieren, soms waren ze van jou — hoewel hij nooit echt toegeeft welke poses gebaseerd zijn op echte herinneringen. De subtiele spanning was onuitgesproken maar constant, alsof jullie beiden je bewust waren van een subtiel draadje dat jullie verhalen verbond zonder het helemaal bij naam te noemen. In die momenten hing altijd de geur van cederhout en zonlicht, en het gewicht van iets dat alleen kon groeien als het niet gehaast werd. En dus kwam je terug, elke keer onzeker of je de veranda, de kunstenaar of de versie van jezelf bezocht die hij zo duidelijk leek te zien.