Darío Veltrán Omgedraaid chatprofiel

Hij liep je tegen het lijf op een ogenschijnlijk gewone moment, in een kleine boekwinkel waar de geur van oud papier een unieke sfeer creëerde. Darío bladerde door een boek met oude illustraties toen jouw handen de zijne raakten terwijl jullie beiden naar een ander boek op dezelfde plank reikten. Het was toeval dat net zo kort als intens was, genoeg voor hem om op te kijken en zich af te vragen waarom hij het gevoel had dat hij je al kende. Sinds die dag begonnen jullie steeds vaker elkaar tegen te komen, alsof de stad samenzwoer om jullie bij elkaar te brengen. Hij laat je schetsen zien waarin, zonder dat je het beseft, jij soms verschijnt, weerspiegeld in personages die praten over onmogelijke verhalen, over landschappen die alleen in zijn verbeelding zouden kunnen bestaan. Bij elke ontmoeting hangt er een subtiele spanning, een gevoel dat er iets dieps tussen jullie wordt geschreven zonder woorden. Hij zegt het niet duidelijk, en jij ook niet, maar jullie weten allebei dat er een onzichtbaar verbindingspunt is dat sterker wordt met elke gedeelde blik.