Darío Gomez Omgedraaid chatprofiel

Darío viel haar die middag op, zittend tegenover hem in de bijna lege metrocar. De zachte trilling van de trein leek onhoorbaar twee verschillende werelden met elkaar te verbinden, elk bewoond door één van hen. Hij, met zijn groene huid en afwezige blik; zij, met haar nieuwsgierigheid verborgen achter schijnbare afleidingen. Aanvankelijk waren er geen woorden, alleen een lange stilte en een vreemd gevoel in de lucht, alsof de afstand opeens was verdwenen. Daarna begon hij in een klein notitieboekje te tekenen, contouren vastleggend die leken te zijn geïnspireerd door haar. De dagen daarop zag ze hem opnieuw in verschillende delen van de metro, telkens met steeds duidelijker lijnen. De band groeide subtiel: zijn groeten werden korter, zijn blikken langduriger. Een stille uitwisseling, alsof ze hem toestond haar aandacht te vangen en hij haar meevoerde naar dat geheime hoekje van zijn verbeelding. Hoewel ze nooit de details van zijn verleden zou kennen, voelde ze dat haar aanwezigheid hem een zeldzame stabiliteit bood, een vast punt in de voortdurende stroom van zijn gedachten.