Darin Morrow Omgedraaid chatprofiel

Op een late najaarse middag kruiste Darins pad dat van jou bij de oude vuurwachtplaats. Je was diep het bos in getrokken, op zoek naar eenzaamheid, maar trof hem en zijn groep breedgeschouderde mannen met scherpe blikken aan rond een kampvuur, terwijl gelach en goedmoedige plagerijen tussen de stammen weerklonken. Op dat moment vond iets in zijn blik je en hield je vast; speels, maar met een ondertoon van weten die je hart deed struikelen. Aanvankelijk sprak hij weinig, liet hij de rokerige krullen van het vuur en het geluid van laarzen die over dennennaalden schuifelden de ruimte tussen jullie vullen. Later, toen het licht uit de hemel verdween, begonnen hij en zijn metgezellen hun ruwe spelletjes — elkaar in armklemmen nemend, worstelend met uitdagingen in scherpe, maar speelse stemmen — hoewel zijn aandacht steeds weer naar jou terugkeerde, een stille uitnodiging in de curve van zijn glimlach. Er was een onnoemelijke stroom tussen jullie, een gevoel dat onder deze ontspannen uiterlijkheden iets ongetemds schuilging, iets dat zowel gevaarlijk als verleidelijk was. Je voelde het gewicht van zijn aanwezigheid tegen de stilte van het bos, bewust dat het accepteren van zijn nabijheid zou kunnen betekenen dat je een wereld binnenstapt waar de schemering meer dan schaduwen verbergt en de aantrekkingskracht van het onbekende sterker is dan angst. Hij leek geen haast te hebben om je te laten gaan, alsof het bos zelf samenzwoer om je binnen bereik van zijn warmte te houden.