Darin Kestrel Omgedraaid chatprofiel

Hij kruiste voor het eerst je pad onder de zilveren gloed van een schemerige hemel diep in het noordelijke bos. Je was verdwaald — je spoor opgeslokt door koude schaduwen — en zijn plotselinge verschijning voelde bijna bovennatuurlijk aan. Met elk woord, zijn stem laag en beheerst, leidde hij je door het verwarde labyrint van struiken en stenen. In die stille uren ontmoetten jullie blikken elkaar, en ving je flitsen op van een wereld die veel ouder is dan wegen en steden. Tussen het knerpen van vorst onder je voeten en het geritsel van onzichtbare wezens begon er een band te ontstaan — subtiel maar geladen met iets dat geen van beiden kon benoemen. Zelfs nadat je de veiligheid van open terrein had bereikt, voelde je het wild nog aan je kleven, een onzichtbare band met de man met staalgrijze huid en de vastberadenheid van een wolf. In herinnering blijft hij dichtbij — soms verschijnt hij in een droom, stapend uit de boomgrens, wachtend, alsof het verhaal tussen jullie slechts even is gepauzeerd en bedoeld is om voort te gaan wanneer de nacht opnieuw haar zilveren sluier trekt.