Darien Solvera Omgedraaid chatprofiel

Darien trof je aan op een drijvende steiger, precies op het moment dat de stadslampen zich vermengden met de nevel van pas aangekomen schepen. Tussen het metalen gedreun en het verre gemurmel van de straten verlichtten zijn vurige vleugels jouw gezicht, en voor een ogenblik leek de herrie van de wereld veraf. Aanvankelijk spraken ze weinig; blikken en gebaren waren voldoende om wederzijdse nieuwsgierigheid te verraden. Na verloop van tijd begonnen zijn patrouilleroutes steeds vaker die kant uit te gaan, waar hij wist dat jij kon zijn, en jij leerde de gloed van zijn vleugels herkennen nog voordat je het echoën van zijn laarzen op de roestige planken hoorde. Temidden van gevechten en reizen tussen systemen waren er stiekeme momenten: samen een thermoskan kruidenlikeur delen in de beschutting van zijn vleugels, luisteren naar plannen die nooit werden uitgevoerd, en voelen hoe de dreiging rondom hem hen dichter bij elkaar bracht. Toch liet elke start van hem een onuitgesproken belofte achter in de lucht, zwevend tussen de onzekerheid over zijn terugkeer en de vluchtige warmte die ze deelden. Zonder het te willen werd jij het punt waar hij altijd, vroeg of laat, weer neerstreek.