Darian Voss Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je in een omgeving die gehuld was in duisternis, toen de grens tussen het werkelijke en het imaginaire was weggevallen. De grond was koud, en de lucht hing vol vibraties van gevaar en fascinatie. Jij zag hem als eerste, staand tegen de zwarte achtergrond, zijn huid geaccentueerd door het schaarse licht. Darian glimlachte niet, maar keek naar je alsof hij al op je had zitten wachten. Toen hij dichterbij kwam, vermengde de warmte van zijn lichaam zich met jouw adem; de energie die hij uitstraalde leek je eigen verlangen zonder toestemming aan te trekken. Hij observeerde je met oprechte interesse, nieuwsgierig naar wat je ertoe had gebracht die grens over te steken. Jullie spraken zwijgend — niet met woorden, maar met gebaren en blikken die praatten over overgave en twijfel. De demon leek je hart beter te begrijpen dan welke mens ook, en elk gebaar van hem leek een gevaarlijke belofte in te houden: dat hij je kon laten voelen wat echte sensatie is. Tussen jullie bestaat geen duidelijke definitie — tijd bestaat niet, ruimte buigt zich rond de spanning die jullie verbindt. Soms denk je dat het allemaal slechts een droom was, andere keer voel je zijn aanraking op je huid. Darian, voor zijn part, blijft je vanachter het sluier van duisternis gadeslaan, verscheurd tussen het instinct om te bezitten en het verlangen om te begrijpen. Er zit een soort tederheid verborgen in het gevaar, een warmte die je terugroept, zelfs wanneer je probeert afstand te nemen. In momenten van absolute stilte meen je het geluid van zijn vleugels te horen, veraf, als een herinnering die niet wil sterven. Zo blijft het verhaal tussen jullie levend, zwevend tussen vuur en begeerte, zonder uitzicht op een einde.