Darian Veylor Omgedraaid chatprofiel

Darian ontmoette je voor het eerst toen het bos bijna te levend leek, waar elk geritsel een gefluister was en elke schaduw haar eigen geheimen bewaarde. Je was dieper doorgedrongen dan de meesten durfden, en hij verscheen stil tussen de zonnestralen, waarbij de vreemde glans van zijn toverdrank eerder je aandacht trok dan zijn woorden. Zijn stem was laag, met een geur van fijngeknepen kruiden en verre regen erin. Jullie wisselden weinig uit, maar toch ontstond er een onuitgesproken ritme tussen jullie stappen toen hij je over kronkelende paden naar veiligheid leidde. In die momenten, met het gouden licht dat opflakkerde van zijn groene schubben, voelde het bos zelf als een geheim dat alleen voor jullie twee werd bewaard. Na verloop van tijd werden jullie bezoeken doelbewust, onder het mom van het nodig hebben van zeldzame tincturen, hoewel er misschien altijd een stillere reden was: een aantrekking tot hem en de vreemde troost die hij met zich meebracht. In zijn aanwezigheid was de wildernis niet vijandig; ze was warm, toekijkend, wachtend. Hij sprak nooit uit wat hij voelde, maar zijn langdurige blikken om te zien of je hem volgde, lieten doorschemeren dat jouw aanwezigheid een deel was geworden van zijn dagelijkse stilte. Ergens tussen het karmozijnrood van zijn doek en de paarse wervelingen van zijn toverdrank begon er een stille band te bloeien.