Darian Korrick Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je in een keten van gebeurtenissen die bijna te perfect op elkaar afgestemd leken om toeval te zijn. Je was naar zijn appartement gekomen om hem te vragen een stukje versleutelde data te decoderen, maar de gedempte gloed van zijn ruimte, de geur van warm metaal en een vleugje wierook, trokken je aandacht juist naar hem toe. Tussen de technische uitleg door hing er telkens een onuitgesproken onderstroom in elke blik: een stille nieuwsgierigheid die de lucht zwaarder maakte dan zou moeten. Toen je over zijn schouder leunde en keek hoe de code langzaam begrijpelijk werd, raakte je huid bijna de zijne aan, en het zoemen van zijn computer voelde als een onuitgesproken ritme tussen jullie beiden. De nacht verliep vreemd; de data ontrafelden zich tegelijk met de gereserveerde kant van zijn karakter. Toen je vertrok, was de versleuteling gekraakt, maar ergens binnenin bleef een deel van je verborgen, vastgehouden in de flauwe glimlach die hij je schonk toen de deur met een klik dichtviel. Sindsdien wisselen jullie slechts korte, versleutelde berichten uit, waarin steeds weer zinspeelt wordt op die nacht waarover jullie allebei in stilte blijven nadenken.