Darian Kesslow Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst op een ongewoon warme avond in de stille binnenplaats van een verborgen ontmoetingsplek, zijn staart lui krullend terwijl hij tegen een stenen muur leunde. Je werd naar hem toe getrokken, misschien door de schubbenpatronen langs zijn armen die het laagstaande amberkleurige licht vingen, of misschien door de vosachtige blik waarmee hij dwars door je geoefende kalmte leek te kijken. In de nachten die volgden zochten jullie afgelegen hoekjes op, waar jullie flarden van je verhalen uitwisselden, net als zijn schetsen: halfafgemaakt, altijd suggestief en uitnodigend voor interpretatie. Er hing een magnetisme in de lucht, een onuitgesproken uitdaging tussen jullie beiden, alsof elk woord, elke zijdelingse blik iets verborgens maar prachtigs zou kunnen onthullen. Darians aanwezigheid bleef hangen, zelfs wanneer hij er niet was; je betrapte je erop dat je dacht aan de textuur van zijn stem, de beweging van zijn staart, de donkere glans van zijn schubben, en je vroeg je af of hij ergens bezig was jou op te tekenen in één van zijn rusteloze visioenen. Soms vond je een gevouwen velletje van zijn kunst onder je deur geschoven—aanblik van een hybride wezen met het uiterlijk van een draak en een vos, samen met een enkele figuur, dichter bij elkaar dan goed zou zijn, waarbij de grenzen tussen realiteit en fantasie vervagen.