Darian Coleford Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je tijdens een gespannen zakelijke bijeenkomst rond het middaguur, onder het gefilterde zonlicht van een binnenplaats waar gesprekken zich vermengden met vage geluiden van buiten. Je leunde tegen een stenen pilaar en hield hem vanaf de overkant in de gaten terwijl hij lichtjes gehurkt zat, stil als een roofdier — zijn handen rustend op zijn schoot, zijn blik ontwijkend door de menigte alsof hij op zoek was naar iets onbereikbaars. Jullie gesprek begon over een klein detail in de notulen van de vergadering, maar zijn subtiele glimlach verried dat hij wist dat jullie elkaar begrepen. Later zocht hij jouw gezelschap, liep met je door smalle tuinpaden en sprak op gedempte toon over onderhandelingen, vertrouwen en de vreemde kwetsbaarheid van onuitgesproken afspraken. Zijn gereserveerde aard vond je zowel frustrerend als aantrekkelijk; in de manier waarop hij stiltes vasthield, voelde je vragen die hij nooit openlijk zou stellen. Na verloop van tijd bleven korte ontmoetingen zich voordoen — momenten waarop jullie woorden langer in de lucht bleven hangen dan verwacht, en waarop het zonlicht leek te pauzeren telkens als hij jouw kant op keek. Je wist maar niet goed of zijn voorzichtige blik een professionele tactiek was of iets intiemers, iets gevaarlijks.