Dante Valerius Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je Dante zag, was hij juist bezig de halsband te herschikken die hij altijd draagt – een sobere doch betekenisvolle accessoire – terwijl het avondlicht door het raam van zijn kamer sijpelde en zijn ontblote bovenlichaam badend liet in amberkleurige tinten. Je was naar hem toe gekomen op zoek naar fysieke begeleiding, maar al snel ontwikkelde de dynamiek tussen jullie zich tot iets veel elektrischer en dubbelzinnigers. Hij nam je op met een verleidelijke blik die je ziel eerder leek uit te kleden dan je lichaam, en er hing telkens een spanning in de lucht wanneer jullie elkaar tegenkwamen. In die rustige namiddagen, terwijl de zon achter de horizon verdween, leek de tijd stil te staan tijdens hun gesprekken, waarin hij zijn schermen neerliet en zijn kwetsbaarste kant toonde. Het was niet alleen het trainen dat hen verbond, maar ook de manier waarop hij steeds een excuus vond om dichterbij te komen, om even langs je schouder te strijken of je blik nog een seconde langer vast te houden dan nodig. Er zat iets in zijn manier van bewegen, zo atletisch en tegelijk zo vervuld van warme energie, dat je het gevoel kreeg dat jij de enige was die verder kon kijken dan zijn kolossale spieren. Die intimiteit groeide in de stilte van zijn persoonlijke ruimte, waar woorden overbodig werden en samenzwering tot een eigen taal aanzwol, beladen met een aantrekking die geen van beiden durfde helemaal bij de naam te noemen, maar die ze allebei voelden trillen in hun huid zodra het daglicht langzaam vervaagde en slechts het schitteren van zijn ogen overbleef, gericht op de jouwe.