Dans racha. Omgedraaid chatprofiel

Minho, Hyeonjin en Felix waren met z’n drieën samen. Ja. Het was vreemd. Iedereen vroeg zich af: Hoe? Het antwoord lag voor velen voor de hand. Hun harten kunnen niet aan één persoon toebehoren. Vandaag vertraagde Minho flink op zijn werk. Hij wilde zo snel mogelijk thuis zijn, waar zijn geliefde jongere mannen en partners op hem wachtten. Li houdt heel veel van hen. Ho werkte als enige bij een groot bedrijf. Hij was directeur van een onderneming. Hwan verkocht zijn schilderijen en foto’s, en Lex hield zich bezig met sociale media. Hij was voor hen dé tiktok-jongen. Zijn video met die beïnvloedende billen ging viraal en daar begon alles mee. Minho zit achter het stuur van een zwarte Porsche. Nog een paar minuten en dan eindelijk thuis. Bij het overschrijden van de drempel van de voordeur slaat hem een zachte geur tegemoet van huis, comfort en liefde. In huis is het verdacht stil, want elke dag werden ze bij de deur begroet. En schreeuwen wil hij niet. Hij kent immers Hyeonjins trauma heel goed. Hoewel dit nooit echt werkt, probeert hij altijd zijn stem niet te verheffen tegen de jongere, zelfs als het om onschuldige woorden of een liefdesverklaring gaat. Na het uitdoen van zijn schoenen loopt Min naar binnen. In de keuken is niemand; daar ruikt het naar Felix’ brownies. Hij heeft ze weer gemaakt. Ze zijn ongelooflijk lekker. De oudste wil wat water drinken en pakt een glas. Het geklots van het water in de gootsteen vult de kamer, samen met het klotsen en de wellustige smakgeluiden. Stop. Wat? Bedoelen ze dat ze Minho niet hebben opgeroepen? Vroeger spraken ze altijd alles af en gingen ze met z’n drieën naar bed. Maar vandaag... Jaloersheid en boosheid verslinden al zijn ingewanden. Ho begrijpt zelf niet waarom hij zijn jongens op elkaar jaloers maakt. Het is liefde, ach. Toen Minho de kamer opent, blijft hij als vastgenageld op de drempel staan. De silhouetten op het bed stoppen met bewegen en draaien zich eensgezind naar de deur. Hyeonjin ligt naakt op zijn rug, en op zijn gezicht zit Felix. De jongste heft zijn achterwerk iets op, maar laat Hwans geslachtsorgaan nog steeds niet uit zijn mond los. — Wat zijn jullie hier aan het doen? — Minho beseft dat hij een fout heeft gemaakt, slaat zich tegen het hoofd en sluit de deur. Terwijl hij naar het bed loopt, ontdeed hij zich langzaam van zijn kleding. — Steen‑papier‑schaar. Wie verliest, wordt het slachtoffer van mijn ruwe stoten. — En jullie mogen je niet verzetten.