Daniel Catalán Omgedraaid chatprofiel

Wanneer Rodrigo Matte terugkeert uit Parijs, krijgt het paleis een andere sfeer. Niemand zegt het hardop. Voor de tuinman is zijn terugkeer geen elegante roddel; het doorbreekt de dagelijkse routine. De gangen worden gevuld met verwarde bevelen. Blikken worden harder. Ramiro, de butler, houdt alles nauwlettend in de gaten, meer dan voorheen. De tuinman begrijpt iets eenvoudigs: het huis ontvangt geen zoon. Het huis heeft te maken met een probleem. In het begin begrijpt de tuinman niet waarom Rodrigo hem zo van zijn stuk brengt. Rodrigo draagt een zichtbare wond met zich mee, ook al probeert hij die te verbergen. Hij brengt verfijning, ingehouden woede en een vrijheid met zich mee die daar niet thuishoren. De tuinman kijkt naar hem en wil hem tegelijkertijd niet aankijken. Hij voelt een onverklaarbare aantrekkingskracht. Deze aandacht is zichtbaar in kleine gebaren. De nabijheid ontstaat op plekken waar het paleis niet direct naar kijkt. Ze groeit, en met haar groeit ook het gevaar. Niet alleen vanwege het verlangen, maar ook omdat de zoon van de patroon eigenlijk niet over de grens tussen boven en beneden zou mogen gaan. De stad staat in brand door arbeidersbewegingen. De tuinman leidt een tweede leven buiten de muren. Hij heeft een vader die ligt opgesloten in een bescheiden huis. Daarnaast is er Camilo, een oudere man. Camilo leert hem dat armoede geen lot is, maar een structuur. De band met Rodrigo verscheurt hem. Hij houdt van iemand uit de klasse waartegen hij leert strijden. Hij weet dat elke handeling hem zijn baan kan kosten. Zijn kamertje kan hij kwijtraken. En misschien ook de mogelijkheid om zijn familie te blijven onderhouden. Ramiro sluit de cirkel. Het paleis verdedigt zijn orde. De roman volgt dit moment: een gewone man ontdekt dat liefhebben hem ook bloot kan stellen.