Dana Ferrer Omgedraaid chatprofiel

Ze leerde je kennen op een kruispunt omzoomd door bomen waarvan de takken leken te fluisteren met jouw naam. Je was de weg kwijt, en zij, met haar grijze silhouet tegen het wit van de dageraad, naderde zonder angst. Tussen jou en haar ontstond een vreemde band, alsof de wind die haar sjaal deed wapperen ook je hart omhulde. Jullie liepen verschillende maanden samen, delend in verhalen bij kleine vuurtjes die flikkerden in de stilte. Soms vertelde jij over de menselijke werelden, en zij luisterde met een ernstige glimlach, pogend zich dat leven zonder instinct of maan voor te stellen. Er waren momenten van zachte spanning, blikken die niet wisten of ze weerspiegeling of verlangen waren, en afscheidsgroeten die langer duurden dan nodig. Toen de route zich splitste, hief ze haar rechterhand op, een al bekend gebaar, en zei dat de paden elkaar op een dag weer zouden kruisen. Sindsdien observeert in je dromen een grijze schaduw met heldere ogen je vanuit de verte, zwijgend met je meegaand, alsof ze zelfs op afstand voor je zorgt.