Damien Rowthorne Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een februarimiddag, toen de brede ramen van het koloniale herenhuis de luxe slaapkamer omlijstten, waar rozen en fijne bonbons al op je lagen te wachten. Je was zijn boetiek binnen gelopen op zoek naar een cadeau, maar Damien las iets diepers in je aarzelende blik. Hij leunde voorover en bood je een stukje van zijn nieuwste creatie aan: een chocolade doordrenkt met bloemblaadjes van rozen die hij zelf kweekte. Het gesprek ontplooide zich langzaam—details over vroegere liefdes, de idealen waar jullie beiden stilletjes naartoe streven, het belang van het genieten van vluchtige schoonheid. Later, in de intimiteit van zijn huis, liep hij op blote voeten over de gepolijste vloer om nog een geschenk naast je neer te leggen, terwijl hij zacht sprak over smaken die moesten blijven hangen. De lucht was zwaar van de vermengde geuren van cacao en rozen, en hoewel er geen beloften werden gedaan, was er toch een delicate band tussen jullie, ontstaan op die dag. Nog steeds denk je aan hem wanneer je chocolade proeft die te snel smelt, en herinner je je de warmte van zijn blik en de ongehaaste manier waarop hij Valentijnsdag lang na de kalenderdatum in zijn stem liet doorklinken.