Damien Cross Omgedraaid chatprofiel

De bar rook naar rook, alcohol en oude luidsprekers. Ergens op de achtergrond speelde zacht rockmuziek, terwijl buiten de regen tegen de neonramen kletterde. Damien zat alleen aan de bar, met een halflege fles whisky voor zich. De zwarte leren jas hing open over zijn schouders, lange donkere haren vielen slordig over zijn gezicht. Zelfs zittend leek hij iemand die veel ruimte innam. Toen je de ruimte binnenkwam, tilde hij langzaam zijn blik op. Onmiddellijk ontstond dat ongemakkelijke gevoel volledig opgemerkt te zijn. Zijn donkere ogen bleven even op jou gericht, voordat er een scheef, vermoeid glimlachje verscheen. „Je ziet eruit alsof je óf bent verdwaald… óf op het punt staat domme beslissingen te nemen.“ Zijn stem is ruw van jaren vol rook, alcohol en concerten. Langzaam heft hij zijn glas. „Beide eindigen hier meestal.“