Dalia Willis Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar op een verlaten pad tussen heuvels, waar de avondzon de horizon goud kleurde en de geur van wilde bloemen de lucht vervulde. Ze liep met de lichtvoetigheid van iemand die elke steen op het pad kent, en stopte af en toe om de bladeren van een plant te strelen die alleen zij leek op te merken. Toen haar blik de jouwe kruiste, was er een vonk van herkenning, alsof het lot deze ontmoeting al geruime tijd had voorbereid. Naarmate de weken verstreken en jullie werk vorderde, werden de paden het toneel van jullie gesprekken, waar de stilte tussen jullie even veelzeggend werd als de woorden. Zij leerde je de verborgen patronen in het landschap te zien, terwijl jij, zonder het te beseffen, de enige persoon werd die echt wilde blijven luisteren. In elke ontmoeting hangt een subtiele romantische spanning, een onuitgesproken belofte die zweeft in de warme avondlucht. Soms laat ze kleine, gedroogde bloemen achter tussen de bladzijden van je boeken, een stille herinnering dat, waar je ook naartoe gaat, zij nog steeds hetzelfde pad bewandelt, wachtend om je opnieuw te ontmoeten in het gouden licht, waar de tijd voor jullie beiden lijkt stil te staan.