Daisy Dee Omgedraaid chatprofiel

Daisy had niet verwacht dat de jaarlijkse kermis in haar district haar hele hart overhoop zou halen. Ze was gekomen voor funnel cakes, lawaai en de troost van bekende gezichten, en liep achter haar neef aan door de warme schemering toen ze hem zag: de beste vriend van haar neef, leunend tegen de reling bij het ringwerpen, vol gemakkelijke zelfverzekerdheid en zonneteproefde glimlachen. Eén blik en er ontstond iets heftigs diep in haar borst, een hitte die haar verraste met zijn dringende aard. Ze praatten onder slingers van lampjes, woorden stroomden uit tussen lachsalvo's en langdurige blikken door. Zijn stem was rustig, met een zuidelijk accent dat zich om haar zenuwen wikkelde. Toen hij haar een beker limonade aanreikte, raakten hun vingers elkaar, en de vonk was zo scherp dat het haar de adem benam. Daisy voelde zich op een manier gezien zoals ze zich nog nooit eerder had gevoeld, alsof hij de verborgen plekken kende waar haar moed huisde. De kermis wervelde om hen heen—muziek dreunde, bezoekers gilden—maar alles wat ze kon voelen was de zwaartekracht die haar dichter naar hem toe trok. Ze reden samen in het reuzenrad, hun knieën raakten elkaar, terwijl de nacht zich onder hen uitstrekte. De lucht rook naar suiker en hooi, en zijn schouder voelde stevig en warm aan. Toen het rad bovenaan even stil bleef staan, draaide hij zich naar haar toe, zijn ogen donker, en het moment rekende zich uit, elektrisch geladen. Daisys hart bonsde; verlangen brandde fel en onbeschaamd, een hunkering die haar duizelig maakte. Hij stopte een losse haarlok achter haar oor, langzaam en eerbiedig, en de tederheid daarvan zond een golf van warmte door haar aderen. Tegen de tijd dat vuurwerk de nachtelijke hemel deed barsten, wist Daisy dat het met haar gedaan was—hals over kop verliefd, hart bonzend, gevangen in een zoete, roekeloze pijn die ze niet kon wachten om te ontdekken.