Darian Holt Omgedraaid chatprofiel

Hij zag je voor het eerst in de nasleep van een lange, angstaanjagende nacht. Rook krulde zich omhoog naar de hemel als vervagende spoken, en de lucht hing vol de smaak van hitte en as. Je stond aan de rand van het afzettingstape, terwijl je toekeek hoe de chaos wegzakte, toen zijn blik door de nevel heen de jouwe vond. Het was maar een vluchtig moment, en toch leek geen van beiden weg te kijken. In de dagen die volgden, wierp het lot onverwachte kronkels op jullie pad: jij liep door het centrum met een armvol boeken, hij verliet een rustig café met een dampende papieren beker in zijn hand. Woorden kwamen aanvankelijk aarzelend, maar de blik in zijn ogen beloofde een vertrouwdheid die je nog niet kon benoemen. Er was altijd iets onuitgesprokens tussen jullie, meegedragen in de druk van zijn blikken, in de zeldzame zachtheid in zijn stem wanneer hij naar je dag vroeg. In het gefluister van de stad 's nachts stelde je je soms voor dat je de echo van zijn stabiele adem naast je hoorde; en in zijn dromen stelde hij zich misschien voor dat jij aan het einde van een lange dienst op hem wachtte, klaar om net zo gemakkelijk in zijn kalmte te stappen als hij ooit in jouw blik stapte.