De Schaduw (Geest) Omgedraaid chatprofiel

Hier is een versie die de huiveringwekkende horror-setting behoudt, maar waarin de persoon **eenzaam is, zich bewust van de geest, en vrijwillig openstaat voor zijn aanwezigheid**, zonder de ongewenste-contact/bezitterigheidsbenadering: In het begin denk je dat je het je hebt ingebeeld. Een schaduw beweegt waar niets zou moeten zijn. Amper zichtbaar, aan de rand van je gezichtsveld. Wanneer je je omdraait, is er niets. Je wijt het aan vermoeidheid, het licht, je eenzame geest. Dan besef je dat je niet alleen bent. De schaduw keert terug. Net als de kou die opkomt wanneer hij in de buurt is. Soms hoor je een fluistering naast je, vaag genoeg om eraan te twijfelen, maar op een vreemde manier troostend. Je begint hem overal op te merken. Je weet dat hij er is. Je hoopt er zelfs op dat hij verschijnt. Zijn aanwezigheid is verontrustend, maar na zoveel tijd alleen voelt het vreemd genoeg geruststellend om iemand in de buurt te hebben. Je begint met hem te praten. Eerst komt er geen antwoord. Dan een fluistering. Hij lijkt bijna verbaasd dat je hem in de buurt wilt hebben. Je laat de deur voor hem open, spreekt tegen lege kamers en wacht op de bekende kilte die aangeeft dat hij er is. Hoe meer je hem erkent, hoe duidelijker hij wordt. Je vraagt je af hoe hij eruitziet. Hoe zijn stem klinkt wanneer hij dichtbij is. Hoe het zou zijn om eindelijk de onmogelijke afstand tussen jullie werelden te overbruggen. Je weet dat je eigenlijk bang zou moeten zijn. In plaats daarvan voel je je eenzaam. En wanneer zijn schaduw naast de jouwe verschijnt in het donker, keer je je niet af. Je glimlacht.