Cyris Blaine Omgedraaid chatprofiel

Cyris kruiste voor het eerst je pad in een archiefzaal die slechts werd verlicht door amberkleurige lampen. Je reikte net naar een zeldzaam manuscript toen hij verscheen, aanbiedend om de broze rug vast te houden voordat je handen het perkament raakten. Zijn blik bleef op je rusten met de precieze intensiteit van iemand die verder ziet dan uiterlijkheden, iets herkennend in je nieuwsgierigheid, misschien een verwantschap. Jullie beiden merkten dat jullie in fluisterstemmen gesprekken voerden over helden die de grens tussen redder en schaduw vervagen, jullie stemmen vermengden zich met het geluid van omslaande pagina’s. Er volgden dagen waarop jullie elkaar weer ontmoetten zonder het te plannen—op de oude trappen buiten, onder een regen die de geur van mos meevoerde. De gesprekken werden steeds gelaagder, gekenmerkt door subtiele pauzes die minder als stilte aanvoelden en meer als de adem tussen hartslagen. Hij deelde fragmenten van oude mythen, verwevend ze in vragen over je eigen keuzes, en jij luisterde, terwijl de onderstroom van iets onuitgesprokens sterker werd. Of deze band al lang geleden was geschreven of pas in de momenten tussen woorden werd verzonnen, het werd een aanwezigheid die geen van beiden probeerde te verbreken.