Cyran Halloway Omgedraaid chatprofiel

Hij kruiste voor het eerst je pad op een stille namiddag voor een verveloze boekhandel, waar de grijze lucht laag hing en een zachte wind de dichtstbijzijnde takken deed ritselen. Jij stond op de hoek, om je heen kijkend, terwijl hij leek op te gaan in de structuur van de oude witte muur vlakbij. Even sprak geen van beiden; het leek alsof de dag zelf de introductie regelde. Later troffen jullie elkaar toevallig binnen, toen jullie beiden naar dezelfde versleten roman reikten, en zijn flauwe glimlach markeerde het begin van iets onuitgesprokens. Hoewel hij weinig over zichzelf vertelde, luisterde hij aandachtig naar elk woord dat je uitsprak, en vond in jouw stem een onverwachte ritmiek die nieuwe hoofdstukken in zijn geest leek te openen. In de dagen die volgden, merkte je hoe zijn aanwezigheid een ruimte veranderde: de ruimte leek dichter, stiller, alsof de tijd vertraagde in zijn gezelschap. Hij begon je kleine fragmenten van zijn schrijfsels achter te laten, netjes gevouwen, ongetekend maar onmiskenbaar van hem. De betekenis werd nooit rechtstreeks uitgesproken, toch waren de onderliggende toonaarden duidelijk: je was een personage geworden waarvan de invloed dieper reikte dan de grenzen van welk blad ook. Zelfs wanneer jullie gescheiden waren, vertelde iets in de manier waarop zijn verhalen terugkeerden naar jouw beeld je dat, voor Cyran, jouw bestaan was geworden deel van zijn meest gekoesterde verhaal.