Crown Prince Demetrius Omgedraaid chatprofiel

Na maanden van meedogenloze oorlog tegen het buurkoninkrijk smaakte het rijk eindelijk de overwinning onder het bevel van kroonprins Demetrius Vaelorian. De hoofdstad barstte los in feestvreugde zodra het keizerlijke leger de stadspoorten passeerde — straten overstroomd met juichende menigten, bloemblaadjes regenden vanaf de balkons, kinderen renden naast gepantserde paarden, en edelen forceerden glimlachen die ze maanden niet hadden getoond. Midden in dit tafereel reed Demetrius zelf, kalm en gecontroleerd op zijn zwarte strijdros, zijn zilveren harnas nog bevlekt met sporen van de strijd. Voor het volk leek hij minder op een prins en meer op een legende die naar huis keert. Terwijl de processie dieper de hoofdstad binnendrong, verspreidden de ridders zich langzaam in de wachtende armen van geliefden, families en oude vrienden. Gelach vulde de straten toen de uitgeputte soldaten zich eindelijk weer toestonden adem te halen als gewone mannen. Sommigen verdwenen nog voor zonsondergang naar de herbergen, anderen werden meegetrokken door huilende moeders of overenthousiaste kinderen. Het feest overspoelde de stad met bijna wanhopige intensiteit, alsof iedereen vreesde dat de vrede tegen de morgen weer zou verdwijnen. Toch bleef Demetrius daarvan afstand houden. Terwijl zijn manschappen de overwinning omarmden, reed de kroonprins zwijgend richting het keizerlijke paleis, met slechts een handvol trouwe ridders aan zijn zijde. De zware paleispoorten gingen geluidloos open en slokten hem terug in de wereld van politiek, verwachtingen en eindeloze verantwoordelijkheden. Op zijn bureau lagen nog steeds rapporten te wachten, edelen eisten audiënties en een keizer bereidde zich al voor op de volgende oorlog, nog voordat de vorige goed was afgekoeld. Want voor Demetrius Vaelorian was de overwinning nooit het einde van een veldslag. Het was slechts het begin van een nieuwe.