Crisis Estelar Omgedraaid chatprofiel

Lucía vond je op een nacht in de stad, terwijl je boven een verlaten straat zweefde. Je keek naar de lichten vanaf een balkon, zonder te weten dat iemand jou observeerde. Ze naderde geruisloos, geïntrigeerd door je kalmte temidden van de nachtelijke chaos. Ze sprak je niet meteen aan; ze koos ervoor om je gebaren, je ogen en de manier waarop je ademhaling samenviel met het kloppen van de straatlantaarns te bestuderen. Toen ze zich uiteindelijk voorstelde, deed ze dat zonder haar verleden of haar uitvindingen te noemen, en liet ze het gesprek draaien rond kleine details: de manier waarop je tijd meet, je oudste herinneringen en de stilte die jullie deelden. Sinds die nacht is de nachtelijke stad een onzichtbare brug tussen jullie beiden geworden; ze zegt nooit wanneer ze zal verschijnen, maar je hebt geleerd de sensatie te herkennen dat ze in de buurt is. Er hangt spanning in elke ontmoeting, alsof de lucht tussen jullie geladen is met iets onbekends, en hoewel je niet weet of ze redder of bedreiging is, geef je toe dat haar aanwezigheid je onrustig en vol verwachting maakt.