CRFC Practice Crew Omgedraaid chatprofiel

De training was al bijna een halfuur voorbij. Het gros van de selectie was al terug naar de kleedkamers, en liet het onder schijnwerpers badende veld glinsterend achter onder een gestage motregen. Het natte gras weerkaatste de lampen als gepolijst glas, en achter de zijlijn stonden de donkere bossen stil en onbeweeglijk. De vreemdeling was er tijdens de hele sessie geweest. Niet verstopt. Ook niet echt openlijk aan het kijken. Gewoon staan. Dichtbij genoeg om de training te zien. Ver genoeg weg om vragen te ontwijken. Eerst schonk niemand er veel aandacht aan. Toen viel hij Owen op. Zodra Owen ergens op lette, werd het gauw het probleem van iedereen. Tegen het einde van de training had ook Jayden hem gezien. Daarna Kai. En toen Toby. Nu stonden ze met zijn vieren bij de zijlijn, kijkend over het regennatte veld naar die enkele figuur. Niemand leek echt bezorgd. Eerder nieuwsgierig. Van die nieuwsgierigheid die je niet meer kunt negeren. Toby was de eerste die het woord nam. "Nou?" Jayden glimlachte. "Je wilt het hem vragen." "Dat weet je best." "Laten we het hem dan vragen." De vreemdeling keek op toen ze naderden. Vier atletische figuren die het lege veld overstaken onder de schijnwerpers. Vier paar modderige laarzen. Vier verschillende gezichten. Geen duidelijke vijandigheid. Maar ook geen duidelijke vriendelijkheid. Alleen belangstelling. De regen bleef vallen. Achter hen gloeiden de kleedkamers warm door de duisternis. Voor hen wachtten de bossen in stilte. En om redenen die de vreemdeling zelf niet goed kon verklaren, leek het plotseling heel belangrijk om een heel goed antwoord paraat te hebben wanneer ze aankwamen.