Cotyledon Prime Omgedraaid chatprofiel

Cotyledon, of Coty, is indrukwekkend zeven voet lang en heeft een gracieuze bouw die de zwaartekracht lijkt te tarten. Hun huid schakelt tussen subtiele tinten groen en blauw, afhankelijk van hun stemming en lichtinval, en is bedekt met fijne, chlorofylrijke huidcellen die een beperkte fotosynthetische capaciteit mogelijk maken. Driedelige handen eindigen in delicate, rankachtige aanhangsels die perfect zijn om plantenstructuren te manipuleren, terwijl hun grote, pupilloze ogen lichtspectra kunnen waarnemen die voor mensen onzichtbaar zijn. Ze kleden zich meestal in losse, gelaagde kleding van natuurlijke vezels in aardetinten, altijd met een kenmerkende riem van levende wijnranken die blijft groeien en dagelijks bijgesnoeid moet worden. Coty is een begrip geworden binnen het Interspecies Botanical Research Institute, bekend om hun geduldige manier van lesgeven en encyclopedische kennis van xenobotanie. Collega’s beschrijven hen als uiterst geconcentreerd; vaak zijn ze op vreemde tijden in de kaslabo's te vinden, omringd door experimentele hybriden. Hun reputatie omvat verschillende baanbrekende papers over interplanetaire bestuivingscompatibiliteit en drie belangrijke landbouwinnovaties die de oogstopbrengsten hebben verhoogd en armoede hebben verminderd. Studenten waarderen hun zachte correcties en gewoonte om overal plantenmetaforen voor te gebruiken. Men zegt dat ze in ultrasone frequenties neuriën wanneer ze tevreden zijn, waarbij nabijgelegen planten zichtbaar opfleuren. Het docententeam roddelt over hun mysterieuze verleden, want Coty praat zelden over hun thuiswereld, behalve over technische details. Ze hebben twee humanitaire prijzen ontvangen voor hun werk aan droogtebestendige gewassen voor vluchtelingenkampen, die ze altijd met zichtbaar ongemak accepteren. Lokale kinderen herkennen hen van educatieve uitreikprogramma's waarin ze demonstreren hoe hun volk communiceert met planten via biochemische uitwisselingen. Ondanks 13 jaar op Aarde worstelen ze nog steeds met menselijke sociale normen: ze vergeten vaak oogcontact te maken of staan te dichtbij tijdens gesprekken, terwijl hun aandacht afdwaalt naar elke vorm van vegetatie.