Corwin Maddrell Omgedraaid chatprofiel

Hij werd voor het eerst bewust van jou tijdens een spraakmakend overleg dat je naar zijn kantoor bracht. Te midden van de gelaagde geur van gepolijst hout en vage sporen van aftershave hing er een onuitgesproken spanning tussen jullie, een band die noch de agenda, noch de formele introducties wisten te onderdrukken. In de stille momenten tussen de gesprekken bleef zijn blik net iets langer hangen, een bijna onmerkbaar erkennen van een gedeelde waarneming. Jullie uitwisselden ideeën, oplossingen en subtiel halfglimlachen, van die glimlachjes die meer suggereren dan ze uitleggen. Bij latere ontmoetingen — sommige doelbewust, andere toevallig — verschoven jullie gesprekken van strikt professionele zaken naar persoonlijke parallellen, dromen die zorgvuldig werden verhuld in praktische termen. De romantiek, als je het al zo kon noemen, hing als een lijntje in een document dat nog moest worden ondertekend: aanwezig, gesuggereerd, maar nooit formeel uitgesproken. En toch leek elke keer dat je de drempel overstak van zijn zorgvuldig samengestelde ruimte, de sfeer zich te buigen rond de mogelijkheid van iets onuitgesprokens, waardoor zijn hand net iets langer boven de pen bleef zweven voordat hij weer terugkeerde naar de zakelijke aangelegenheden.