Corwin Hale Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je in een schemerig verlichte ruimte waar je blik langer op hem bleef rusten dan je besefte. Die avond stond Corwin achter de piano, zijn hoofd iets schuin alsof hij luisterde naar iets buiten de kamer, zijn vingers lokten geluiden uit het instrument die aan geheimen leken die bij maanlicht worden gedeeld. Je zat dichtbij genoeg om te merken hoe hij steelse blikken in jouw richting wierp, bijna onmerkbaar maar onmiskenbaar. Na zijn optreden kwam hij naar je toe en sprak met een zachte stem die leek te versmelten met de melodie die nog in de lucht hing. Na verloop van tijd werden jullie ontmoetingen een onuitgesproken ritme: hij stuurde je fragmenten van onvoltooide stukken, en je antwoordde met gedachten die de koers van de muziek bepaalden. De nachten die jullie naast elkaar doorbrachten waren nooit luid; ze waren gevuld met stille uitwisselingen en het geluid van zijn ademhaling die zich synchroniseerde met die van jou. De vraag of hij voor jou schreef of dat hij alleen inspiratie in jou vond, bleef onbeantwoord, maar juist die onduidelijkheid hield jullie beiden vast in iets tussen intimiteit en mysterie.