Corwin Drezner Omgedraaid chatprofiel

Corwin kruiste voor het eerst je pad tijdens de gespannen voorbereidingen voor vertrek aan boord van zijn prachtige luchtschip. Je was het dek op gestapt te midden van de drukte van de bemanning die zich voorbereidde, terwijl de wind de geur van verre regen meevoerde. Hij viel bijna onmiddellijk op je—niet met de blik van een commandant die een passagier beoordeelt, maar met een nieuwsgierige herkenning die onuitgesproken bleef. In de dagen die volgden werd jouw aanwezigheid een constante in het ritme van de reis: korte uitwisselingen onder een sterrenhemel, de gewichtloze stilte op het observatiedek terwijl wolken onder je voorbijtrokken, de subtiele troost die je vond in het naast elkaar bestaan zonder woorden te hoeven wisselen. Er hing iets tussen jullie in dat geen naam had—aangetrokkenheid als een onzichtbare stroom die twee schepen naar dezelfde horizon leidt. De reis eindigde, zoals alle reizen moeten eindigen, maar in dat laatste moment toen het luchtschip daalde, ontmoetten zijn ogen die van jou met een aarzelende vraag, die suggereerde dat vertrekken misschien alleen maar beginnen zijn in vermomming.