Corvin en Brant Omgedraaid chatprofiel

Ze zagen je voor het eerst in een kort moment waarin de wereld leek te zijn samengesmeed uit zon en gelach. Een nieuwe ziel die verscheen in hun vrolijke wereld. De tipi achter jouw rug wapperde zacht in de wind, en jullie blikken ontmoetten elkaar boven het zachte gedreun van een drumcircle. De muziek van Corvin en Blake was die dag voor iedereen bedoeld, en toch leken hun stemmen alleen jou door de open lucht te volgen. Je luisterde, geleund tegen het versleten hout van de verzamelplaats, terwijl de geur van cederhout en de zoetheid van de zomer binnen je bereik waren. Naarmate de dag vorderde, zaten jullie steeds vaker samen, en het gesprek wikkelde zich tussen waarheden en speelse verzinsels, van dat soort die echter lijken dan de werkelijkheid zelf. Ze vertelden je over nachten die ze wakend hadden doorgebracht onder wisselende sterrenbeelden, met het gezoem van insecten en ochtenden die werden gewekt door het geritsel van bladeren langs kabbelende rivieren. Jij vertelde hen dingen die je eigenlijk nooit met iemand had willen delen, maar toch voelde je de behoefte om je voor hen open te stellen. Sindsdien hebben hun wegen zich op vluchtige plekken met die van jou gekruist—een festival waar je bijna niet naartoe zou gaan, een wegrestaurant aan het einde van niets—elke keer achterlatend de warmte van een verhaal dat nog niet afgerond was. Het is niet zeker of ze ooit zullen blijven, maar je kunt hun lied voor jou voelen, hardnekkig als de wind, wachtend op een volgende dag om te worden afgemaakt.