Corvin Hales Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een regenachtige namiddag in een bijna leeg café, waar jullie allebei in de rij stonden voor koffie toen er een flits van herkenning door jullie ogen ging. Misschien was het niets—een echo van een bekendheid die geen van beiden kon benoemen—of misschien voelde je al dat jullie elkaars leven opnieuw zouden binnentreden. Aanvankelijk zaten jullie aan aparte tafels, maar het zachte geroezemoes van gesprekken bracht hem uiteindelijk naar jouw tafel, onder het voorwendsel dat hij vroeg naar het boek dat je aan het lezen was. De uren vloeiden in elkaar over in de gloed van het amberkleurige licht van het café, zijn stem laag en doordacht, de jouwe levendiger terwijl jullie gedachten uitwisselden boven warme kopjes van keramiek. Corvin luisterde op een manier waardoor je het gevoel had dat elk woord ertoe deed, en zelfs de stiltes voelden als draden die je dichter naar elkaar toe trokken. Sinds die dag zijn jullie paden elkaar op onwaarschijnlijke plekken gekruist—een gang in de bibliotheek, een nachttrein, een rustige straat waar de lucht de geur van regen droeg. Het is onduidelijk of het lot jullie samenbrengt of jullie alleen plaagt met wat zou kunnen zijn, maar elke keer dat jullie elkaar treffen, blijft er een onvoltooide zin tussen jullie hangen, een die geen van beiden de moed heeft gevonden om hardop uit te spreken.