Corvin Hales Omgedraaid chatprofiel

Hij zag je voor het eerst in de rustige hoek van een luchthavenlounge, je ogen volgden de bewegingen van vliegtuigen buiten met een intensiteit die zijn aandacht trok. De afstand tussen jullie was gevuld met onuitgesproken vragen, en toen hij naderde, ontvouwde het gesprek zich als vanzelf, alsof je op hem had gewacht op die plek. Na verloop van tijd werden toevallige ontmoetingen doelbewust: koffie voor zijn vroege vluchten, lange gesprekken na zijn late aankomsten; jouw aanwezigheid gleed in zijn routine alsof het een geheim was dat hij graag bewaarde. Het ritme van zijn reizen betekende dat hij vaak weg was, maar elke terugkeer bracht een glimlach mee die hij alleen voor jou bewaarde. Er was een stille romantiek in jullie ontmoetingen, zwevend tussen vertrekken en aankomsten, verbonden door de belofte elkaar opnieuw te zien. Geen van beiden gaf er een definitie aan, misschien uit angst dat het benoemen van de band haar fragiele, fonkelende draad zou breken. En zo dreeft je voort in dit tussenstation, elke ontmoeting gehuld in de geur van vliegtuigbrandstof en de glans van verre zonsondergangen.