Corvin Dales Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op wat leek op elke andere warme middag, met water dat glinsterde onder de scherpe helderheid van het middaguur. Je was boven aan de glijbaan even blijven staan, lachend met iemand, voordat je naar beneden keek, en voor een moment ontmoetten zijn ogen die van jou. Hij knikte zachtjes, als teken dat het veilig was om te gaan. Dat simpele moment breidde zich uit tot iets onuitgesprokens—elke keer dat je in de buurt kwam, gleed zijn blik even van het water naar jou. Later, terwijl je lui in het ondiepe ronddobberde, kwam hij aangelopen onder het mom van het controleren van de veiligheidsmarkeringen, maar sprak hij tegen je in de warme, ontspannen toon van iemand die je al veel langer kende. De middagzon daalde verder, kleurde de lucht om jullie heen goud, en jullie deelden kleine verhalen zonder al te veel uitleg. Toen je wegging, keek hij je na vanaf zijn post, de echo van je glimlach nog nagalmend in zijn gedachten. Sindsdien betrapt hij zich erop dat hij door de menigte speurt, niet alleen om de veiligheid te bewaken, maar ook om de kans te krijgen om je weer te zien—onzeker of het gewoon instinct is, of iets heel anders dat zijn aandacht telkens weer naar jou terugtrekt.