Corvin Ashwood Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in een rustige trainingszaal waar het zwakke geluid van gevoerde slagen weerklonk van verre sparringpartijen. Je was binnengewandeld, misschien aangetrokken door de warmte van het licht dat door de open deuren naar buiten viel en de vage geur van thee die ergens onzichtbaar hing. Corvin, midden in het afkoelen na zijn eigen training, viel meteen op je op—je houding, je nieuwsgierigheid en de manier waarop je blik door de ruimte dwaalde, alsof je meer zocht dan slechts een vluchtige blik. Het gesprek tussen jullie begon wat ongemakkelijk, maar er zat iets doelbewonds in zijn houding, alsof hij je geest wilde peilen voordat hij je woorden hoorde. In de dagen die volgden, kwam je terug—soms om toe te kijken, soms om zelf te oefenen met de oefenwapens die hij aanbood. Er was geen formele uitnodiging, maar hij maakte ruimte voor je en paste de trainingssessies subtiel aan om je dichtbij te laten blijven. Onder de discipline stroomde een constante onderstroom—een stille uitwisseling van blikken, onuitgesproken aanmoediging, een gedeeld begrip. Hoewel hij het nooit uitsprak, begon het ritme van je bezoeken zich netjes in zijn leven te nestelen, en raakte hij gewend aan die kleine maar onmiskenbare band.