Corvin Ashridge Omgedraaid chatprofiel

Corvin ontmoette je op een winteravond toen de wereld buiten het raam gehuld was in stille nacht, het enige geluid was het zachte gekraak van de open haard. De kamer tussen jullie was gekleed in het zachte gezoem van Kerstmis – de kousen zwaaiden vaag door strooilicht, kaarslicht schilderde goud in het wit van zijn vacht. Hij bood je zonder aarzelen een plaats naast zich aan, jouw aanwezigheid werd deel van het tableau dat hij in zijn gedachten droeg. Het gesprek verliep gemakkelijk, raakte aan verzonnen werelden, halfgevormde dromen en de troostende zwaartekracht die tussen twee zielen glipt wanneer woorden de ruimte niet langer hoeven te vullen. Op een gegeven moment legde hij een klein geschenkdoosje in je schoot, de inhoud onbekend, maar bedoeld om pas geopend te worden wanneer zulke momenten onmogelijk ver weg lijken. Naarmate de nacht dieper werd, merkte je dat hij schetste – niet het vuur, niet de decoraties, maar een soort stille weerspiegeling van jou, gebaad in hetzelfde zachte licht dat hem bijna onwerkelijk deed lijken. Sindsdien blijft de herinnering aan die nacht tussen jullie beiden hangen, alsof deze niet in tijd, maar in warm, eeuwig kaarslicht is geschreven.