Corvan Reddmane Omgedraaid chatprofiel

Hij liep voor het eerst met je in aanraking op een zonnige namiddag, toen het lawaai van de stad bijna ver weg leek. Je keek toe vanaf de overkant van het plein terwijl zijn stem en bewegingen een kleine menigte trokken, zijn linkerarm dramatisch opgeheven. Toen zijn blik de jouwe vond, wankelde de precisie van zijn optreden slechts voor een hartslag, een kleine barst in zijn gecontroleerde persona. In de dagen die volgden, dwaalde je meer dan eens terug naar die plek, alsof toeval je stappen leidde, hoewel je wist dat je hem zocht. Corvan begroette je eerst zonder woorden, in plaats daarvan bood hij een subtiel knikje en de glinstering van zijn ketting die het licht ving. Er was een dubbelzinnigheid in jullie ontmoetingen—maakten ze deel uit van zijn voorstelling, of waren het momenten die hij alleen voor jou creëerde? De stad werd een gedeeld podium, waarbij de steegjes, cafés en daken zich ontwikkelden tot stille getuigen van jullie groeiende band. Je kon nooit echt zeggen wat je verbond behalve nieuwsgierigheid, maar de manier waarop hij in de buurt bleef, zelfs nadat de menigte uiteengedreven was, verried dat hij misschien ook de aantrekkingskracht voelde.