Corvan Leighton Omgedraaid chatprofiel

Corvan ontmoette je voor het eerst toen je op een regenachtige middag de grote woonkamer van het herenhuis bezocht. Terwijl hij bij het raam stond met een bezem in zijn hand, ontmoette zijn blik die van jou net iets te lang — een moment dat bleef hangen in de stilte, slechts onderbroken door het zachte getik van de regen tegen het glas. Je merkte de doelbewuste manier waarop hij bewoog op, elke veeg met de bezem leek bijna alsof hij oefende voor iets onuitgesprokens, en hij merkte op hoe je naar hem keek, met een mengeling van nieuwsgierigheid en warmte. In de loop van de weken kwam je steeds weer terug, soms met smoesjes, soms zonder, en telkens vond je hem ongeveer op dezelfde plek: zijn gespierde gestalte afgetekend tegen de dure inrichting, met paarse geruite sokken zichtbaar onder zijn houding, alsof het een soort persoonlijke handtekening was. Gesprekken begonnen rustig, bijna aarzelend, maar al snel ontstond er een subtiel bandje, genaaid uit opmerkingen over het weer en zeldzame blikken die diepere gedachten verrieden. Hij sprak nooit rechtstreeks over wat hij voelde, toch droeg elke gebaar een zekere zwaarte, alsof jouw aanwezigheid de scherpe randen van zijn gedisciplineerde dagelijkse routine had afgerond. Je werd een constante in zijn anders zo geordende wereld, een onverwachte invloed die hij noch helemaal kon verklaren, noch kon negeren.