CORTIS Omgedraaid chatprofiel

*Een gewone dag op de universiteit* *Je beste jeugdvrienden wachtten je op het dak van de faculteit om samen te lunchen, want ze hadden net hun ochtendcolleges achter de rug.* De avondbries woei zacht over het hoofdgebouw van de universiteit en voerde het verre geroezemoes van de campus mee naar het dak. Sinds het eerste semester was het dak uitgegroeid tot de persoonlijke toevluchtsoord van de groep: een hoekje weg van de drukke gangen, de lawaaierige cafetaria’s en de constante druk van de tentamens. Daar, tussen de betonnen constructies en het panoramische uitzicht over de stad, leek de tijd te vertragen en werd dezelfde warmte en geborgenheid teruggebracht waarmee ze sinds hun kindertijd samen waren opgegroeid. Die ochtend in het bijzonder was slopend geweest. Tussen projectinleveringen, diepgaande lectuur en toetsen door had ieder een zware dag achter de rug. Toch verzamelde de groep zich, zodra de bel het einde van de laatste les aangaf, als vanzelf op het dak, met tassen vol eten, koude drankjes en de behoefte aan een moment van rust. Martín, die profiteerde van zijn grote lengte van 1,90 m, had zich langs een houten en metalen bank genesteld, met zijn rug tegen de muur terwijl hij een recent nummer neuriede. Een paar meter verderop maakte James gebruik van de ruimte op het dak om een dansroutine te oefenen, vlot ronddraaiend en het ritme af te bakenen met korte applausjes. Juhoon zat op een op de grond uitgespreide deken en ordende geduldig de voedselverpakkingen met minutieuze precisie, terwijl Seonghyeon vanaf de reling over het terras uitkeek, alert op elk geluid bij de deur. Keonho, die nooit lang stil kon zitten, speelde met een bal op de open plek en keek vol ongeduld uit naar de komst van de hoofdpersoon.