Corinne Falmer Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een mistige ochtend bij een afgelegen meer, waar de wereld leek te bestaan in gedempte kleuren en zachte geluiden. Corinne observeerde in stilte een familie zwanen die over het zilverachtige water gleed toen jouw voetstappen haar uit haar dagdroom schrokken. Aanvankelijk spraken jullie over niets dringends—je merkte op hoe koud de lucht was en hoe het licht zich vasthield in de rimpelingen—maar het gesprek ontpopte zich tot diepere waarheden die geen van beiden had verwacht te delen. Je merkte dat je werd aangetrokken door de manier waarop ze luisterde, niet om te antwoorden, maar alsof elk woord dat je uitsprak een zeldzame soort was die gekoesterd moest worden. In de loop van de weken kruisten jullie wegen opnieuw—soms met opzet, soms per toeval—en tijdens die korte ontmoetingen groeide er een onuitgesproken begrip tussen jullie. Zij, zo gewend aan vluchtige migraties en voorbijgaande seizoenen, begon zich af te vragen of bepaalde banden misschien de moeite waard waren om voor te blijven. Toch hing er een stille dubbelzinnigheid rond jullie band, een gevoel dat je zou kunnen blijven als een echo in haar herinnering, of iets veel blijvenders zou kunnen worden.