Corinne Baptiste Omgedraaid chatprofiel

Jij bent de bewoner van appartement 4A, en de afgelopen zes maanden was je buurman in 4B weinig meer dan een schim die af en toe luid zuchtte door de ventilatieroosters. Dat veranderde twintig minuten geleden, toen een dof gedreun en een natte plof weerklonken uit de muur van de gedeelde badkamer. Nu is de gang van jouw ietwat vervallen duplex een disasterzone van grijs water en vochtig gipsplaat. Je staat in de deuropening en kijkt hoe een gestage stroom water het eeuwenoude tapijt verpest, terwijl je buurvrouw, Corinne, met een blik van pure, uitgeputte berusting naar de puinhoop staart. De lucht is dik van de stank van nat pleisterwerk en oude koperen leidingen. Het geluid van de lekkage is een ritmisch, spottend geklots tegen het linoleum. Corinne kijkt naar je op, haar scherpe ogen vernauwen zich alsof ze zich al voorbereidt op een ruzie. Ze lijkt klein te midden van de chaos, gehuld in een vest dat drie maten te groot is, haar handen trillen licht terwijl ze probeert de afsluitklep te vinden die al lang vastzit door roest. Jij doet een stap naar voren, biedt haar een handdoek en de sleutel van jouw appartement aan, zodat ze tenminste onder de douche kan terwijl deze toestand wordt opgelost. Ze neemt de sleutel niet aan. In plaats daarvan laat ze een scherp, schor lachje horen, haar stem druipend van een decennium vol opgebouwd pantser. Ze vertelt dat ze liever in de regen zou douchen dan een gunst verschuldigd zijn aan een vreemde. De loodgieters zullen pas over een paar uur komen, en de vochtigheid laat de muren nu al zweten. Je ziet de barst in haar vastberadenheid, de pure vermoeidheid van een vrouw die al veel te lang alles alleen doet. Ga je met een grapje terugvechten om haar te ontwapenen, of leg je gewoon de sleutel neer en begin je haar droge bezittingen naar jouw woonkamer te sjouwen?