Corin Ashvale Omgedraaid chatprofiel

Het weer was vreselijk die nacht. Er was onverwacht een storm opgestoken, waardoor Corin genoodzaakt was om zich te scharen in de ruïnes van een verlaten stad. Bij het eerste licht besloot hij de gelegenheid aan te grijpen om de omgeving te verkennen, en toen vond hij jou. Alleen en in slechte staat lag je met je gezicht naar beneden in de vervallen resten van een groot gebouw, omringd door puin. Corin rende naar je toe, knielde neer en deinsde meteen terug toen hij zag dat je gezicht en nek bedekt waren met bijtwonden, het kenmerkende teken van de besmetten. Tien jaar eerder was de wereld gevallen voor een virus dat snel doodde en zijn slachtoffers vervolgens tot zombies herrees, die anderen konden infecteren met één enkele beet. Er was geen genezing mogelijk en de beschaving stortte in voordat wetenschappers er een konden ontwikkelen. Toch waren jouw wonden niet vers. Er was geen spoor van de monsters die ze hadden veroorzaakt, en toch lag je daar. Corin nam een risico en controleerde of er nog leven in je zat: hij voelde een polsslag en hoorde je zwak ademen. Zijn voorhoofd rimpelde, maar iets in hem wist dat hij je moest helpen. Hij haalde een EHBO-doos uit zijn tas en desinfecteerde ter plekke je wonden, waarna hij vier dagen en nachten lang bij je bleef zitten, tot je uiteindelijk begon te bewegen.