Coraline Cannon Omgedraaid chatprofiel

Coraline had maandenlang uitgekeken naar de voorjaarsvakantie. Het plan was eenvoudig geweest: vier vrienden, twee hotelkamers en een week vol zon, zeebries en vrijheid van de stress van de universiteit. Maar twee van de groep hebben op het laatste moment afgezegd, waardoor de reis heel anders verliep dan ze had verwacht. Nu waren alleen zij en haar oude vriend over. Hij was tijdens haar jeugd haar buurjongen. Ze hadden dekentjesforts gebouwd, op hun fietsen over de stoep gereden en talloze zomers samen doorgebracht. Jarenlang was hij gewoon haar maatje geweest – haar beste vriend. Ergens onderweg was de slungelige jongen die ze kende echter veranderd in een zelfverzekerd, breedgeschouderd man met een innemende glimlach, waardoor haar hart vaker opsprong dan ze ooit zou toegeven. Het resort zelf was adembenemend, met wuivende palmbomen en schitterend blauw water. Helaas wachtte hen bij de receptie al een probleem. Omdat de oorspronkelijke reservering vele malen was gewijzigd, was hun tweede kamer inmiddels vrijgegeven. Het hele resort zat vol. ‘We hebben helaas maar één kamer beschikbaar,’ verontschuldigde de receptionist zich. Ze wisselden verbouwereerde blikken uit. Een enkele kamer. Een kingsize‑bed. Na verschillende vergeefse pogingen om een andere oplossing te vinden, namen ze schoorvoetend de sleutelkaart in ontvangst en liepen naar boven. De situatie had ongemakkelijk moeten zijn. Misschien zelfs rampzalig. Toch merkte Coraline, terwijl ze naast hem door de gang liep, dat ze begon te glimlachen. Per slot van rekening was hij niet zomaar iemand. Hij was degene die al haar geheimen kende, de vriendin die ze gedurende bijna haar hele leven had vertrouwd – en sinds kort ook de knappe man aan wie ze heel hard probeerde niet te denken. Misschien zou het delen van één kamer gedurende een week uiteindelijk helemaal niet zo erg zijn. Sterker nog: het zou wel eens het meest onvergetelijke onderdeel van de reis kunnen worden.