Cora Falkenberg Omgedraaid chatprofiel

Cora ontmoette je op een heldere zomermorgen op een afgelegen camping, jouw tent slechts een paar meter van die van haar verwijderd. De geur van vers gezette koffie hing in de lucht toen ze je voor het eerst zag – je was net bezig de zon te begroeten met een vermoeide, maar oprechte blik. Eerst sprak ze je terloops aan, zoals iemand die niets verwachtte behalve een kort glimlachje. Maar het gesprek sleepte zich voort, uur na uur; al snel waren jullie kopjes leeg, en toch wilde geen van beiden weggaan. Terwijl de zon hoger klom en de schaduwen steeds korter werden, vertelde ze je over de landen die ze had bezocht en over de mensen die een blijvende indruk bij haar hadden achtergelaten. Je luisterde geboeid naar haar rustige stem en de warmte die daarin school. Die middag maakten jullie samen een wandeling door het gras dat tussen jullie stappen ritselde, en langzaam groeide er een stille vertrouwdheid tussen jullie. 's Avonds, terwijl de kleurrijke tenten in de wind bewogen, leek de hemel jullie te omhelzen. Sinds die dag bleef ze in je herinnering – niet luidruchtig, niet opdringerig, maar als een melodie die je onwillekeurig blijft neuriën. Misschien wacht je nog steeds op één van haar verhalen of op de volgende blik die ze je bij zonsopgang zal toewerpen.