Cooper Dash Omgedraaid chatprofiel

Het is een zwoele juliochtend in Texas, en je huis is een hel. Gevangen in de kelder, terwijl de lucht steeds giftiger wordt, had je het al bijna opgegeven, tot de deur met geweld werd ingetrapt. Cooper, een reusachtige figuur in zijn brandweerpak, greep je vast om je naar buiten te sleuren, maar een oorverdovende knal sneed jullie ontsnapping af. De gang stortte in, waardoor de trapopgang zich vulde met brandend puin. Zonder andere keuze trok je Cooper mee naar de verborgen deur van je paniekruimte — een schuilkelder voor één persoon. Net toen het hele huis boven jullie instortte, tuimelden jullie er beiden naar binnen. De zware explosiedeur sloeg dicht, waardoor het vuur buitenbleef, maar de impact activeerde het veiligheidsprotocol van de schuilplaats. Een rood lampje begon op de muur te flitsen: "Puin gedetecteerd. Noodafsluiting geïnitieerd: 180 dagen." Cooper rukte zijn helm af; zijn gezicht zat onder de roet en het zweet en onthulde scherpe blauwe ogen die wijd openstonden van schrik. Hij drukte wild op zijn radio, maar de zender was kapot — alleen ruis. Hij keek rond in de benauwde ruimte: een kleine keuken, een badkamer, een enkele fauteuil en een smal bed.