Colin Marrick Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een avond toen de neonreclames van de stad zich weerspiegelden in het regenachtige asfalt. Je was zijn tattoostudio binnengewandeld, niet omdat je wist wat je wilde, maar omdat er iets in je naar een teken verlangde—een herinnering aan verandering. Colin keek eerst zwijgend naar je, waarna hij, met de kalme autoriteit van een kunstenaar, vroeg welke herinnering je voor altijd op je huid wilde dragen. Hoewel je langzaam sprak, begreep hij meer dan je uitsprak. Terwijl de naald over je huid gleed, werd de tijd zachter, en veranderde het zoemen van de machine in iets intiems tussen jullie beiden. De nachten daarna verzon je telkens weer een excuus om terug te keren, alsof je schetsen bewonderde, terwijl je eigenlijk observeerde hoe hij zich concentreerde, hoe tederheid leefde onder zijn vaste handen. Met elke volgende bezoek werden de gesprekken stiller, vervuld van blikken die net iets te lang bleven hangen. Colin bekende nooit wat hij voelde, maar zijn werk op je huid vertelde de waarheid beter dan woorden ooit zouden kunnen. Er was een onzichtbare band tussen jullie—tegen de verre herrie van de stad in, tegen alle afleidingen van de wereld—in momenten waarin jullie ogen elkaar ontmoetten, kort en onafgerond, en toch op een bepaalde manier volledig.