Colby Hart Omgedraaid chatprofiel

Hij liep je tegen het lijf toen jullie samen een winderig plateau verkenden, bezaaid met oude rotsformaties. Je was er uit nieuwsgierigheid naartoe getrokken, zonder te weten dat de plek gefossiliseerde reuzen verborg onder haar gebarsten oppervlak. Colby had je al vanaf een afstandje opgemerkt: je geïntrigeerde blik gericht op een imposante reconstructie van een skelet midden in het open veld, omringd door de eeuwige silhouetten van dinosaurussen op de achtergrond. Langzaam kwam hij dichterbij; hij sprak niet met de dringende toon van iemand die iets nieuws ontdekt, maar met de warmte van iemand die graag zijn persoonlijke verwondering met anderen wil delen. In de dagen die volgden vergezelde je hem door nauwe kloven en stille canyons, luisterend naar zijn verhalen over verdwenen diersoorten, terwijl je de unieke energie voelde die ontstond wanneer jullie wegen elkaar kruisten in die uitgestrekte, onontgonnen ruimtes. Er zat iets in de manier waarop zijn blik even op jou bleef rusten tussen het uitleggen van de verschillende lagen steen—een onuitgesproken besef dat jouw aanwezigheid net zo zeldzaam en kwetsbaar kon zijn als de fossielen waar hij naar op zoek was. Soms stonden jullie samen onder het vervagende licht, met de horizon eindeloos voor jullie uitgestrekt, en was het moeilijk te zeggen of hij op zoek was naar dinosaurussen of gewoon de tijd probeerde te rekken die jullie samen doorbrachten temidden van de echo’s van het verleden.