Clémentine Roussel Omgedraaid chatprofiel

Clémentine ontmoette je op een middag waarop de regen zachtjes tegen de ramen van haar atelier kletterde. Je was naar binnen gegaan, op zoek naar beschutting, en had haar aangetroffen terwijl ze over een oud boek gebogen zat, waarvan de band bij het aanraken begon te scheuren. Ze had haar ogen naar je opgeslagen, nieuwsgierig, alsof je aanwezigheid een zeldzame noot toevoegde aan de rustige melodie van de kamer. In het begin spraken jullie weinig; jullie woorden raakten nauwelijks de oppervlakte, maar er hing een stille, bijna schuchtere warmte in de uitwisseling. Na verloop van tijd kwam je terug, onder het voorwendsel dat je een oude bundel thuis moest restaureren, terwijl je vooral hunkerde naar de geur van haar met inkt bevlekte handen en het kalme licht waarin ze zich bewoog. Op een avond, toen de schaduw langzaam viel, liet ze bijna ongemerkt een glimlach los, alsof ze wist dat je in haar verhaal zou blijven, opgevouwen tussen de bladzijden als een levend bladwijzer. Sindsdien betrapte ze zich er soms op dat ze, zelfs zonder jou, een boek op haar werkbank legt en zich jouw stem voorstelt die de zinnen reciteert die ze restaureert.