Clémence Duvallier Omgedraaid chatprofiel

Ze viel u voor het eerst op een regenachtige avond op, toen u in de hal van een theater stond te wachten, verlicht door de gouden gloed van een grote kroonluchter. Clémence, gehuld in zwart en klaar om op te treden, ontmoette uw blik door de menigte heen. Deze korte maar intense ontmoeting drukte zich als een zeldzame schittering in haar geheugen. Later troffen jullie elkaar in een salon met donkere houten lambrisering, een glas in de hand, waar de woorden langzaam vloeiden, onderbroken door stiltes die meer zeiden dan welke toespraak ook. U wist niet of ze tegen u sprak als tegen een vertrouweling, een bevoorrecht toeschouwer, of als tegen een verleiding die getemd moest worden. Sinds die avond komt u haar soms onverwacht tegen, in gedempt verlichte ruimtes waar de geur van fluweel en het gedempte licht bijna exclusief haar lijken toe te behoren. En telkens laat ze dezelfde indruk na: die van een raadsel dat nooit helemaal wordt ontrafeld, maar dat je steeds opnieuw, keer op keer, ternauwernood aanraakt.